Waarom mijn manier van
plannen niet werkte..

Als ik nu om 6.30 de wekker zet kan ik rustig ontbijten en daarna op de vroege ochtend heerlijk aan de slag. Eerst de administratie, mail checken en wat betalingen afronden. Om 9.00 uur snel even door het huis en dan moet het lukken om daarna nog tijd over te hebben voor het schrijven van nieuwe blogs. Terwijl ik aan het schrijven ben kan ik vast het eten opzetten voor vanavond en als mijn brein een beetje meewerkt heb ik nog wel wat tijd over voor mijn Spaanse huiswerk.

Dan een snelle lunch en ohja moet ook nog een wasje draaien, niet vergeten! In de middag bezig met de lesvoorbereidingen want die twee choreo’s moeten echt klaar…. maar dan moet ik daarna wel douchen om weer fris en fruitig in de dansschool te staan. Even denken… ah dat moet lukken… wat had ik nu nog meer? Ohja, de was ophangen, alweer bijna vergeten… Moet ik nog wel mijn huiswerk doorlezen om daarna op te sturen naar mijn lerares.. Dat doe ik dan wel als ik weer thuis ben, komt goed! Even checken, heb ik alles… ja volgens mij wel. Top, de perfecte planning. Nu nog één belangrijk ding, niet verslapen!!

~~Nu mag je één keer raden wat mij de volgende dag overkwam…

Plannen

Plannen, aan de ene kant ben ik er heel goed in, maar aan de andere kant ook weer niet. Ik ben dol op gestructureerd werken, alles tot in de puntjes op papier hebben staan om het daarna uit te voeren. Alleen daar gaat het vaak mis. Het op papier zetten is geen probleem, vind ik superleuk en voor ik het weet kijk ik een paar uur later naar mooi gekleurde pagina’s van verschillende lay-outs. Neem als voorbeeld de veelgebruikte bullet journal.

Een langere tijd schreef ik iedere zondagavond alles keurig op, probeerde ik een realistische weekplanning te maken om zo alle to-do’s aan het eind van de week te kunnen wegstrepen. Maar na een aantal dagen kwam ik er altijd achter dat ik of teveel had gepland, onrealistisch grote taken had opgeschreven of to-do’s had genoteerd welke eigenlijk nog niet aan de orde waren. En laten we niet de momenten vergeten dat mijn hoofd niet mee wilde werken. Het is heel leuk om in te plannen een nieuwe blog te gaan schrijven, maar als je na een uur nog steeds niets op papier hebt staan gaat dat niet werken. Je kunt uren voor de spiegel staan, tig bewegingen proberen, maar als die perfecte choreografie er niet uitkomt wordt het geen succes. Conclusie, mijn planning klopte nooit met de realiteit… Tijd voor verandering.

Plannen-Balansplanner

De perfecte planning

Meerdere keren heb ik mezelf afgevraagd of de ‘perfecte’ planning bestaat. Is alles zo in te plannen, dag in dag uit, dat je een hele week kunt laten lopen zoals jij wilt. Als je het mij vraagt niet, er is altijd wel iets wat tegen kan werken, even niet lukt of gewoon niet bij je past. Maar de lijnen uitstippelen kan zeker, zorgen dat de noodzakelijke to-do’s voor de deadline zijn bereikt, dat alles realistisch wordt gepland en er ook nog tijd over is voor een rustmomentje. En hiermee komen we bij het volgende punt, hoe maak je deze planning?

Nu heb ik niet een baan van 8.00 tot 17.00, wat ervoor zorgt dat mijn to-do’s nogal uiteen kunnen liggen. Een dans maken kost tijd, maar kan niet op commando. Daar heb ik de juist mindset voor nodig en mijn brein vindt het altijd erg leuk om dit op een totaal onlogisch moment aan te reiken… Maakt je wel weer creatief :-). Spaans leren vergt concentratie, maar soms is mijn hoofd zo vol dat ik een Spaanse kinderfilm niet eens meer kan verstaan. Dag kennis! En met een blog kan ik uren zitten schrijven, creatieve ideeën, maar wanneer mijn einddoel niet duidelijk is beland het uiteindelijk in de prullenbak. Dus hoe kan ik dan alles plannen… Tijd voor research…

Perfecte lay-out

Ik heb ze allemaal geprobeerd, agenda’s, notitieboekjes, planners, bullet journals, todo-list, bureauplanners.. noem maar op. Alles om mijn leven dat extra beetje structuur te kunnen geven wat ik zocht. Maar met geen van allen hield ik het plannen lang vol. Ze werken wel, maar niet voor alles. Ieder ding heeft een handige tool, maar mis ik dan weer bij een andere. Daarbij heb ik lichtelijk een ‘verslaving’ aan notebooks en planners, dat ik het ook gewoon te leuk vind om iedere keer weer een nieuwe uit te proberen 🙂 En dan komt als laatst mijn soms lastige eigenschap welke me ook heerlijk kan tegenwerken, het graag ‘perfect’ willen doen… Perfecte planning, perfecte lay-out ofwel een plaatje welke moet kloppen.

Verandering

Om even terug te komen op mijn intro, dit was een jaar geleden en inmiddels sta ik op een punt waarbij het me redelijk lukt om alles onder controle te hebben. Met ups en downs, maar niet meer die stuiterbal als eerst (alleen als ik heeeel enthousiast ben 🙂 Nu zal dit vast niet het antwoord zijn welke je verwacht, maar de sleutel bij mij was eigenlijk heel simpel. De planner aan de kant leggen en niet meer iedere dag gebruiken. Inzien dat ik vooral rustig word van minder plannen, minder controle hebben en meer loslaten. Hoe meer ik ging plannen, hoe meer ik me druk maakte om al die dingen, hoe meer ik ging nadenken over hoe het beter kon.

De obsessie om het perfect in te vullen werkte simpelweg alleen maar averechts. Door de meest zinloze to-do’s zoals schoonmaken en wassen nog op te schrijven, was ik niet meer bezig met hetgeen wat belangrijk was. Het ging zelfs zo ver dat je precies kon zien wanneer ik een drukke week had gehad. Niet met afspraken, maar met gedachten. Want ook die schrijf ik vaak op. Wanneer mijn week chaotisch was geweest met veel emoties en thoughts, zag je een daadwerkelijk kleurpalet van volgeschreven pagina’s. Overal stonden woorden en gemarkeerde teksten. Hoeveel to-do’s daar tussen stonden? Uhm, misschien 3, 4 of met een beetje geluk 5…

Alles in één

Het was tijd om niet op zoek te gaan naar ‘de perfecte planner’, maar naar ‘mijn perfecte planner’. Eén simpel boek met fijn papier, voldoende ruimte voor creativiteit en ruimte om het op te fleuren naar mijn wensen. Een planner waar ik mijn eigen identiteit in kan creëren en wanneer nodig een afspraak kan noteren.

En die heb ik gevonden, mijn planner is inmiddels ook mijn dagboek, mijn evaluatie van de dag, mijn gratitude, mijn agenda en alles wat een plekje nodig heeft op papier. Allemaal in één boekje Fernanda? Ja, allemaal in één boekje 🙂 Door de verslaving aan notitieboekjes ging het uiteindelijk zover dat ik voor ieder thema of onderwerp wel een andere had. Ik kon echt blij worden van een nieuw gekleurd notitieboek met het perfecte dikke papier waar je zo fijn op kan schrijven. Ik wilde ze allemaal gestructureerd invullen, bij allemaal zocht ik een manier hoe ik ze kon gebruiken en wanneer ik na een aantal pagina’s niet tevreden was, scheurde ik ze eruit en begon ik opnieuw….

Uren besteedt aan het zoeken op pinterest naar voorbeeldplaatjes, aan uitschrijven van teksten, zoeken naar de juiste manier… Tot het besef kwam waar ik nu eigenlijk mee bezig was. Het functioneerde niet, gaf me absoluut geen voldoening en uiteindelijk was ik één en al frustratie. Het enige wat ik ermee bereikt heb is creatief tijdverdrijf.

Balansplanner

Momenteel gebruik ik de balansplanner, ontworpen door Jisca Rebel. Oprecht de moeite waard om eens op haar site te kijken. Op een hele leuke en creatieve manier heeft zij deze planner met een minimalistische stijl ontworpen voor mensen die behoefte hebben aan balans in het leven. Hetgeen waar ik zolang naar op zoek was. Een planner welke te gebruiken is als agenda, voor het noteren van taken en to-do’s, maar ook voldoende ruimte biedt voor journaling. Ofwel dat beetje extra wat ik vaak miste bij andere. Daarbij geeft ze je de nodige tips & tricks om zo een eigen manier van gebruik te creëren. Samen met de Mascha Planner, welke ik vooral leuk vind door de vrolijk ontworpen stijl, is het echt één van mijn favorieten. Het werkt zelfs zo goed dat ik er inmiddels al twee heb volgeschreven! Dag chaos 🙂

Doe wat werkt

Ze hebben allemaal een meerwaarde en zorgen allemaal voor een goed overzicht. Afspraken zijn altijd belangrijk om te noteren, meetings waar je aanwezig moet zijn of verjaardagen van je vrienden en familie. Doe wat voor jou het beste werkt, plan de grote lijnen en pas ze aan waar en wanneer nodig. Voor mij is het een combinatie van alles. Heb ik een rustige week, zijn de pagina’s vooral gevuld met leuke quotes, weekmenu’s en gratitude zinnen.

Heb ik een week waarbij overzicht echt even nodig is, structuur belangrijk, bestaan de pagina’s uit korte lijstjes, opgesplitste to-do’s en creëer ik een goed overzicht van hetgeen wat nog moet gebeuren. Alleen het opschrijven ervan helpt mij al om het uit mijn hoofd te halen. En weet je, wanneer iets echt een deadline heeft en je het absoluut niet mag vergeten, denk je er echt wel aan. Op momenten als deze heb ik helemaal geen planner nodig.

Zorg dat je na je werkdag een goed en voldaan gevoel hebt en wil niet alles perfect hebben, een perfecte planning is onmogelijk. En vind je het creatief zijn net als ik leuk als hobby, zorg dan dat het een hobby blijft en het niet verstrikt raakt met werk en/of verplichtingen.

De belangrijkste to-do

Wil ik jullie nog één laatste, maar zeker belangrijk punt meegeven, welke je nooit mag vergeten om in te plannen. Vrije tijd! Ofwel me-time. Plan soms ook een dagje vrij, een weekendje weg of korte vakantie. Tijd voor jezelf, energie opdoen met hetgeen wat je leuk vind. Een avondje bioscoop, een dagje winkelen, bezoekje aan de sauna. Allemaal activiteiten om de aandacht te verleggen. En vergeet ook zeker de kleine momenten op de dag niet waarbij je even alles opzij legt, je hoofd tot rust laat komen en het beseft hebt waar je mee bezig bent. Lees een boek, start een bullet journal, ga kleuren, mediteren of maak een wandeling in de buitenlucht. Zolang het maar iets is waarbij je mind tot rust komt. Om altijd ‘druk’ en productief te kunnen zijn heb je deze momenten absoluut nodig. Maar let op, laat het geen obsessie worden 😉

Wees realistisch, maar niet te perfectionistisch…

¡Hola!

Wat leuk je hier te zien! Voel je welkom en vrij een kijkje te nemen bij hetgeen waar jouw interesse ligt. Misschien wil je ergens aan werken, iets bij leren of gewoon lekker even rondneuzen. Doe wat je blij maakt ofwel Disfrutala!

Liefs Fernanda

Hallo daar!

Column

  • Column - Pepernoten strijd

    [layerslider id=”6″] Met een lichtelijke twijfel sta ik er wat beteuterd naar te kijken. Eigenlijk ook wel een beetje gefrustreerd.. “Waarom?!” “Waarom zijn jullie er nu al?” “Jullie zijn veel te vroeg en nog helemaal niet welkom…” “Nee, niet welkom, want het is nog niet zover..” “Oké, ik doe gewoon mijn ogen dicht, adem een keer diep in en uit… en wanneer ik ze weer open doe zijn jullie weg oke?” Ja, dat had ik al verwacht.. zucht.. Goed, tijd om bij te kletsen dan maar. “Jullie horen hier pas te zijn over 4 maanden, 4 maand!” “Enig idee hoelang dat is?” “Dat zijn 16 weken, 112 dagen, 6720 uren en 403.200 minuten.. ” Maar ze blijven me aankijken en snel wordt het duidelijk dat ze zich niet zomaar uit het veld laten slaan. Oké, klaar voor de strijd, kom maar op! ************************ Ieder jaar dezelfde struggle, ieder jaar weer een strijd. Wel of niet, goede keus of slechte keus.. Nu moet ik toegeven, ik ben echt dol op ze. Stiekem zijn het mijn grootste vriendjes en breng ik graag het weekend met ze door, eigenlijk zijn ze altijd welkom. Maar helaas denkt mijn hoofd daar anders over. En die heeft ook wel weer gelijk, want zo goed zijn ze nu ook weer niet. Eigenlijk gewoon helemaal niet. Maar ja, aan de andere kant, ze zijn er nu toch, want voor je het weet zijn ze weer verdwenen. Komen ze pas over langere tijd terug en moet ik weer zo lang wachten. Ja, dat is ook wel weer waar. Hmm, even denken, maar voor ze weer weg zijn is het ook weer een tijd verder. En dan moet ik ze weer missen. Afscheid nemen, een laatste keer samen, alles weer laten bezinken en weer wennen aan de periode zonder ze. Lastig strijd… Maar goed, ik heb mezelf voorgedaan ze nog even niet binnen te laten, ze zijn gewoon nog niet welkom. Over tijdje wil ik er gerust over nadenken en ze een keertje bij me uitnodigen, maar voor nu is het antwoord toch echt nee… Denk ik.. Weet je wat het is. Ik zal het uitleggen, wanneer  ik ze eenmaal toelaat en ze bij ons thuis geweest zijn, wordt die ene keer vaak meerdere keren. Op de één of andere manier wordt één keer, altijd twee. En alsof het sommetjes zijn, kan het zich verdubbelen voor je er erg in hebt. Nou, nu kennen we denk ik allemaal de tafels wel. Twee keer twee is vier. Dat is nog te doen. Maar vier keer vier is al zestien… En zestien keer zestien… Precies, een strijd, dat bedoel ik. Oplossing Maar hoe ga je daar nu mee om, hoe ga je om met deze strijd. Met iets wat je echt graag wilt, iets waar je heel dol op bent, iets wat legaal is, voor iedereen toegankelijk, maar voor jezelf niet goed wanneer je het te vaak doet. Lastige vraag hè? Hebben jullie al enige idee waar ik het over heb. Sommigen hoor ik denken, Fernanda, waar gaat dit in vredesnaam naar toe.. Nou, dat zal ik je vertellen… Naar de supermarkt! Die zijn als eerste schuldig, want zij hebben het al. En wacht maar even, want voor we er erg in hebben ligt het in alle winkels! En dan is er geen ontkomen meer aan. Doordeweeks is nog haalbaar, dan ben ik aan het werk, heb ik energie nodig dus zijn al die groene veggies mijn grootste vriendjes. Maar de weekenden.. daar gaat het mis. Lekker op de bank, filmpje, serie, visite, gezelligheid.. Eigenlijk heb je hier helemaal geen reden voor nodig. Ik denk dat ik gewoon aantrekkingskracht voor ze heb. Ze vinden mij gewoon zo leuk, dat ze graag bij me zijn. Tijd voor de strijd Nu heb ik op het gebied van voeding best veel discipline en mocht je mijn insta account wel eens gezien hebben, bestaan de foto’s vaak uit gezonde maaltijden met veel kleurrijke groente. Gestructureerd eten met healthy ingrediënten staat dan ook best hoog op mijn lijstje van prioriteiten. Dus snoepjes, koekjes, chips laat ik meestal zonder enige struggle en met een beetje eigenwijsheid gerust staan. Of beter gezegd, ik heb het gewoon niet in huis (overigens goede tip 😉 Maar deze kleine bruine vriendjes, welke soms ook nog eens een chocoladejasje aan hebben… Nee, die zijn toch anders. Op de één of andere manier heb ik daarvoor een zwaar tekort aan discipline. Je ziet ze, je neemt ze mee en alle discipline is compleet verdwenen. Snap jij het? Foute boel Nu ben ik eigenlijk nooit met ze bezig, we bellen nooit, mailen nooit en appen eigenlijk ook niet. Maar zonder enige aankondiging kunnen ze wel ineens voor je staan. Zo vanuit het niets, alsof ze weten dat je komt. Maar dan denk ik: zeg het even van tevoren, dan kan ik me op zijn minst mentaal voorbereiden. Zorgen dat ik niet meer in de winkel kom en ze niet zie staan. Want eenmaal gekocht is foute boel… Maar goed, wat ik er ook van vind, ze zijn al gearriveerd en gaan voorlopig echt nog niet naar huis. Sommigen blijven zelfs tot oud en nieuw! Maar ik heb de keus gemaakt, ik ga het gewoon nog niet doen. Over een tijdje gaan we afspreken en dan maken we er een waanzinnig leuke avond van. Maar voor nu blijf ik vriendjes met de courgette, aubergine en paprika. Tot snel!  

Meest recent