#1 – Hoe mijn liefde voor het Spaans begon…

Met Spaans in mijn bloed heb ik er altijd van gehouden. ‘La lengua de Español’, ofwel de Spaanse taal. De klank, de manier van spreken en wat me misschien wel het meest aanspreekt, het mega snelle praten, zoals het in onze oren klinkt. Van kinds af aan altijd al gezegd: “Ooit ga ik Spaans leren”. Maar ja, zo zeggen we wel vaker dingen die misschien uiteindelijk helemaal niet uitkomen. Blijven dromen is goed toch ?

Jaren geleden een eerste stap genomen door te beginnen met een korte cursus Spaans. De eerste weken je huiswerk fanatiek maken en na een paar weken weer in je oude ritme en de Spaanse boeken netjes op de tafel. Tot vorig jaar, om even een kleine break te nemen besloten mijn man en ik een korte stedentrip naar Malaga te maken en dat was het moment dat ik toch weer verliefd werd op de taal.

“Op verkenning…”

Na een goede vlucht kwamen we midden in de nacht aan bij ons appartement. De volgende ochtend al vroeg wakker en ik besloot om gelijk maar eens op verkenning te gaan. Aangekleed, opgefrist, snel een eiwitshake, één van mijn gewoontes, en time to go! Straalblauwe lucht, zonnetje en een heerlijk rustige sfeer, hoe fijn kun je een ochtend beginnen. Disfrutala! Na een stukje wandelen kwam ik een supermarkt tegen en haalde de nodige boodschappen. Daarna naar de bakker voor verse bocadillas en dos café americano.

Nu klinkt het heel stoer in het Spaans, maar op dat moment moest ik het toch echt in het Engels doen, aangezien mijn Spaans niet verder ging dan ‘buenos dias en gracias’.  Maar dat mocht de pret niet drukken, ik was in Spanje en ik genoot volop! Het maakte me blij en het was één van die momenten dat het geluksstofje zich weer liet zien. Heerlijk! 4 volle dagen genoten van deze mooie stad en bij thuiskomst was het toch echt duidelijk. Ik moet en zal Spaans leren!

Research…

Tijd om research te doen. Lang leve google…. wat je ook zoekt alles is te vinden. Heel internet afgezocht en alles wat maar iets met het leren van Spaanse taal te maken had schreef ik op en zo creëerde ik een goede basis. Terwijl ik dit deed merkte ik hoe leuk ik het vond, hoeveel motivatie ik er voor had en hoe lang ik het vol kon houden. Het komt bij mij nog wel een voor dat mijn interesses in fases komen. Soms kan ik een hele tijd gefocust zijn op een bepaald onderwerp, maar na een tijdje ben ik er weer klaar mee en ga ik op zoek naar iets nieuws. Maar deze keer was anders, dit was iets wat ik echt graag wilde.  En door mijn sterke motivatie sloeg ik alles snel op. Begon ik woorden te onthouden en zaten de standaard zinnen als ¿Cómo estás? en ‘me llamo Fernanda al snel in mijn hoofd. Best wel gaaf om te merken dat je vooruitgang boekt.

Avondje Spaanse tv

Eén van de vele tips die ik op internet las was het kijken van Spaanse films en series met Nederlandse ondertiteling. Bekend worden met de klanken en poco a poco steeds meer oppakken van de Spaanse taal. Hmm klinkt best logisch, zo heb ik als kind ook een goede basis van Engels meegekregen waar ik nu nog steeds gemak van heb. En daarbij een avondje tv is altijd goed. Na wat research besloten we te beginnen met de serie ‘las chicas de cable’. Een behoorlijk nieuwe Spaanse serie welke volgens de recensies erg goed moest zijn. En ik kan jullie vertellen, dat is het zeker!! Echt een aanrader!

Zaterdagavond, Netflix aan, drankje op tafel, wat lekkers erbij en klaar voor een avondje Spaans. Vol goede moed was ik klaar om te bekijken of ik er al iets van kon maken, na al die maanden studeren moest ik toch iets kunnen begrijpen. Nou… ik kan je vertellen, het was een ramp!! Op het moment dat de acteurs begonnen te praten werd ik al dol, één groot gebrabbel en totaal onverstaanbaar. Zo ontzettend snel en zoveel tekst in een korte tijd, alsof het script geschreven was zonder spaties. Al mijn positieve mind, al mijn motivatie, de moed zakte me compleet in mijn schoenen. Conclusie: “ik had nog een hele lange weg te gaan”.

“Alsof het script geschreven was zonder spaties”

Uiteraard was dat even een momentopname en moest ik er daarna ook wel heel hard om lachen, maar om jullie een beeld van mijn gedachtegang te geven op dat moment. En mochten er ‘mede-leerlingen zijn dit dit lezen, ben ik toch wel heel benieuwd of jullie dit herkennen? Gelukkig werd het na wat langer kijken beter en kon ik me focussen op de ondertiteling en heb ik met veel plezier de serie gekeken. Natuurlijk was het een gewenning, maar ik werd wakker geschud dat ik dus nog veel te leren had.

Een half jaar lang hield ik het vol. Uren achter de computer, schriften volgeschreven en honderden filmpjes op YouTube gekeken. En toen kwam de frustratie, inzien dat je er nog lang niet bent en dat het allemaal niet zo snel gaat als je had gewild. Maar zoals ik jullie vaker verteld heb ben ik een doorzetter en ga ik net zo lang door totdat iets lukt. Maar ik besefte wel dat dit alles me niet alleen ging lukken, als ik echt Spaans wilde leren was er maar één optie over. Praten met ‘echte’ Spanjaarden…

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *