Toch nog een keer die andere proberen… nee dat lijkt echt niet! Oké zal ik helemaal iets anders doen…? Hmm, nee dit was mijn eerste keus dus niet zo zeuren en gewoon aantrekken! Het is een stralende zomerdag en het staat superleuk! Conclusie, doen! Nog wat onzekerheden en een lichte twijfel welke ik negeer. Met een laatste blik in de spiegel ready to start the day.

Haren in een staart, zonnebrand- en gezichtscrème op mijn gezicht, lichte oogschaduw en een kleine krul door mijn wimpers. Een graai door mijn collectie oorbellen en met een glimlach kijk ik tevreden in de spiegel. Heel simpel, maar volop mezelf. Vooral in de zomer vind ik het heerlijk om niet bezig te hoeven zijn met make-up. Nu ben ik daar toch al niet zo van, maar een foundationkleur puur door de zon is zeker een pluspunt aan de zomer. Natural beautiness 💖

Column Fernanda

Met een vrolijk humeur loop ik naar beneden en door het knorrende geluid in mijn maag zijn mijn hersenen al volop bezig met het bedenken van het ontbijt. Hmm, twijfeltje vandaag, ondanks de vele trek weet ik niet waar ik zin in heb. Havermoutje, kwark, broodje, granola…. even denken. Vandaag geen trainingsdag dus wil niet te hoog in koolhydraten, maar het is weekend dus we moeten wel genieten. Na een korte discussie van de minions in mijn hoofd, dag onzekerheden, wordt het een havermoutje. Maar zonder banaan, die koolhydraten slaan we over vandaag. Goede compensatie vind ik zelf.

Terwijl de havermout met kokosmelk opwarmt in de magnetron snijd ik een halve appel in stukjes en besluit ik dit aan te vullen met blauwe bessen en wat frambozen. En niet veel later geniet ik, onder het genot van een vlogfilmpje van Laura Brijde, van mijn rijkvullende ontbijt. Ondertussen besluit ik om de dag te beginnen met het proberen van een aantal recepten, daarna wat blogs schrijven en nog een klein beetje hersens kraken met Spaans. Heerlijk, die dagen zonder verplichtingen, dagen met alle vrijheid om te doen waar je zin aan hebt. En het fijnste van alles, geen tijdsdruk. Hoe je dat noemt? Vakantie 🙂

Terwijl ik in de keuken sta blijf ik aan mijn kleding trekken. Ahh, trekt omhoog, zit echt niet fijn! Misschien toch even iets anders aantrekken… Oké, Fernan, stop!

Altijd weer die momenten van onwennigheid en misschien ook wel wat onbewuste onzekerheid. Ergens vind ik het superleuk om mezelf mooi te kleden, maar aangezien de categorie sportkleding in mijn dagelijkse leven bovenaan staat, is het altijd even weer wennen aan de ‘normale’ look. Dit zorgt er overigens wel voor dat het daardoor extra leuk is om jezelf een boost in selfcare te geven. Dus tijd om te stoppen met zinloos klagen en verder te gaan waar ik gebleven was… Ohja, recepten. Nadat ik alle stuiterende minions in mijn hoofd aan de kant heb gezet voel ik de rust in mezelf wederkeren. In een heerlijke flow maak ik een versgebakken volkoren brood, een overheerlijk bananenbrood en twee saladebowls.

Terwijl de salades in de koelkast staan, het banenbrood afkoelt op het aanrecht en het volkoren brood in de oven zit vlieg ik snel nog even naar de supermarkt. Zoals altijd wil ik iets gebruiken wat ik nu juist niet in huis heb. Met een blik naar de klok op de oven zie ik het getal 15 staan, dat gaat lukken. Ik pak de sleutels en voor ik er erg in heb voel ik een nieuw twijfelmomentje opkomen… “kan ik zo de deur wel uit…?” Met een zucht loop ik naar de spiegel, geef mezelf een mooie glimlach en steek mijn duimen omhoog. Natuurlijk kan dat! Dus opschieten, nog 13 minuten!

MaaltijdsaladeMet een voldaan gevoel zet ik de salades op tafel, haal het brood uit de oven en snijd deze in plakken om zo gelijk te kunnen genieten van de nog warme en verse geur. Terwijl ik manlief roep dat we gaan eten voel ik dat mijn maag alweer toe is aan een maaltijd. Nu al..? Ohja, 14.00 uur alweer, tijd voorbij gevlogen, maar dat is een goed teken, want ik heb me prima vermaakt en me zeker niet verveeld.

Voor ik er erg in heb ziet de ‘onplofte’ keuken er weer stralend en blinkend uit en is het 15.00 uur. In alle rust neem ik nog een kop koffie en voel een klein, maar dankbaar besef momentje naar boven komen. Al is de dag nog lang, mijn missie is al geslaagd, onzekerheden vergeten, dankbaar voor weer een fijne dag en stiekem toch wel een beetje trots op mezelf.

Soms moet je gewoon doen waar je blij van wordt en er zeker niet teveel bij nadenken. Wat nadenken brengt twijfels en twijfels zorgen voor ‘verkeerde keuzes’.

Wat zijn jouw onzekerheden?

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.