Fernanda-Happy


“Misschien is die hele periode dan toch nog ergens goed voor geweest…”

Met een rood hoofd, een doordrenkt shirt en een tas vol bezwete kleding stap ik in de auto. Terwijl ik in de spiegel kijk voel ik een moment van besef en dankbaarheid in me opkomen. Het is dat ik al zoveel dansjes heb gedaan afgelopen week, anders zou ik oprecht een vreugdedansje maken 🙂 Wat een heerlijke week en wat een geweldig gevoel om het weekend mee in te gaan. Je had me oprecht niet blijer kunnen maken, alles ging zoals gepland, alles ging zoals ik graag wilde en alles klopte als een klok. Een nieuw seizoen, een frisse start en heel veel nieuwe motivatie om er iets geweldigs van te maken. Want dat is mijn doel en dat is mijn streven. Elke dag genieten en elke dag dankbaar zijn. Misschien is die hele periode dan toch nog ergens goed voor geweest…

************

Wat kun je soms gelukkig worden van simpelweg je ding doen. Genieten van positieve energie en geïnspireerd raken door de mensen om je heen. En dat is denk ik hetgeen wat ik het meest gemist heb in de afgelopen maanden. Het samen doen met anderen, samen brainstormen, samen dansen en samen een leuke tijd hebben.

Het is alweer een half jaar geleden dat onze routine ineens werd stopgezet. Wereldwijd werden we abrupt op de pauzeknop gezet, waren alle to-do’s ineens verdwenen en kon de planner voor geen idee hoe lang in de kast. Ineens was er meer ‘vrije tijd’ dan we ooit hadden gehad en was het voor niemand duidelijk wat er zou gaan gebeuren. Voor mij als onderneemster waren het momenten van onzekerheid, momenten van onmacht en soms ook wel angst. Was het leven op adrenaline en ondertussen hopen dat het snel over zou gaan. Maar het duurde lang en nog steeds zijn we niet bij de ‘finish’.

“De batterij was vaker leeg dan vol”

Het was een periode van ontwenning, niet je ding kunnen doen en niet kunnen opladen. Geen standaard routine wat ervoor zorgde dag ik alles behalve ontspannen was. Laat ik het zo zeggen, de batterij was vaker leeg dan vol. En toch was het ondanks alles ook een stukje bewustwording. Het zal voor een ieder anders zijn geweest, maar voor mij kwam er na een tijdje een stukje besef. Werd ik wakker geschud en terug gezet naar de realiteit. Even niet ‘druk’ zijn om te kunnen zien waar je eigenlijk staat, rustig nadenken over alles waar je voor werkt, maar vooral stilstaan bij hetgeen wat je al hebt bereikt.

De eerste week..

De eerste ‘normale’ week zit er op. En wat heb ik genoten. Van de dansende kinderen waar ik zoveel energie van krijg. De stuiterende pubers met verhalen waar ik soms zo om moet lachen. En het kletsen met de dames over van alles en nog wat. Hoe simpel die momenten ook zijn, ze maken me echt blij en geven me de energie welke ik al die tijd kwijt was. Eindelijk weer de motivatie om door te zetten, de motivatie om positief te blijven en vooral niet op te geven. Dat is dankbaarheid.

En al vloog het voorbij, mijn eerste leerpuntje kan ik al met trots afstrepen. Genieten van wat ik doe, niet te snel door alles heen gaan en niet te snel door naar het volgende. De al zo lange routine doorbreken en door een andere bril gaan kijken hoe het ook zou kunnen.

Dankbaarheid

Vaak leven we het leven in een ‘sneltrein’, gaan we door en door en voor we het weten is de week weer voorbij. Door al die dagen thuis ben ik me gaan beseffen dat dat eigenlijk zonde is. Waarom alles zo langs je heen laten gaan, terwijl je het ook bewust kan meemaken. Ik begon met het maken van mijn doelen en één daarvan was uit die sneltrein stappen en bijschaven naar een andere route. Een route met nieuwe mogelijkheden, een route met nieuwe uitdagingen en met heel veel nieuwe energie. En dit keer ga ik met de ‘stoptrein’, dit keer ga ik bewust zijn en genieten van alle waanzinnige views. Genieten van de momenten die er zijn en nog gaan komen. Tijd vrijmaken om zo nu en dan een instagramwaardige foto te maken. Om de herinneringen op te slaan en dankbaar te zijn. Ik hoop dat je snapt wat ik bedoel 🙂

“..We hoeven niet altijd druk te zijn”

In plaats van alles aan me voorbij laten gaan heb ik deze week oprecht genoten. Genoten van de lessen, genoten van de gezelligheid en vooral van de heerlijke energie welke aanwezig was. Eindelijk kon ik na lange tijd mijn ding weer doen en het bewijst maar weer hoeveel ik van mijn werk hou. Hoe leuk ik het na al die jaren nog steeds vind. De coronatijd heeft me aan het twijfelen gebracht, maar heeft me ook inzicht gegeven en me laten zien dat we niet altijd ‘druk’ hoeven te zijn.

Het heeft er voor gezorgd dat mijn batterij een keer helemaal op kon laden, opladen tot de volle 100 procent. Al duurde dit oprecht een aantal maanden. Het gaf me tijd om na te denken, tijd om te beseffen en tijd om dankbaar te zijn. Want dat ben ik oprecht, dankbaar voor zoveel lieve mensen om me heen, zoveel steun wat we elkaar hebben gegeven in deze tijd. We zijn er nog niet, en wat er nog gaat komen, dat weet niemand. Maar ik hoop dat ook jullie positief kunnen blijven, redenen zien waarom iets soms zo gaat. En doorgaan omdat je het kan.

Wij kunnen niet alles bepalen en niemand weet waar we uit gaan komen. Maar we kunnen wel ons uiterste best doen om het leuk te houden, om te genieten en er samen iets van te maken. Wees dankbaar en wees dat iedere dag opnieuw. Geloof in jezelf, geloof in je kunnen en maak er iets onwijs moois van!

Never give up on your dreams!